Kamienica Celejowska

Obraz przedstawia widok na narożnik Rynku z kamienicami Przybyłowskimi po lewej oraz domami podcieniowymi po prawej. Obraz malowany szeroką kreską pędzla, potraktowany jest dosyć szkicowo. Pod domem dużo sylwetek ludzi. W tle schematycznie zaznaczono niebo. Po lewej u dołu sygnatura: "T. Śliwiński".

Obraz przedstawia portret mężczyzny w średnim wieku w ujęciu "en trois quatre" do bioder. Twarz szeroka, o zdecydowanym wyrazie, nos długi prosty, usta wąskie, zaciśnięte, na policzkach i czole głębokie zmarszczki. Włosy rudawe, krótkie, zaczesane na bok. Ubrany w ciemnoszarą koszulę z krótkimi rękawami, pod szyją rozpiętą, z kołnierzykiem wyłożonym na szarorudą kamizelkę. Ręce trzyma przed sobą wsparte na trzonku łopaty. W tle obudowa chodnika kopalni koloru ciemnego brązu z tonami szarymi. Obraz utrzymany w dość jednolitej tonacji z przewagą tonów ciepłych: brązowych, rudawych i szarych. Po prawej u dołu sygnatura: "Jan Zamoyski".

Obra przedstawia widok zabudowanej starej ul. Puławskiej. Obraz malowany szerokimi plamami barwnymi z przewagą tonów zielonych, piaskowych, żółtych i brązowych. Po lewej sponad krzewów i zarośli widoczne dachy domów, na końcu ulicy widoczny czerwony dach fary, środkiem piaskowa powierzchnia ulicy, na której stoi po lewej wóz, po prawej sylwetki trojga ludzi. Po prawej zielone zarośla i wysokie smukłe zielone drzewo. Powyżej jasnoniebieskie niebo z białymi plamami obłoków. U dołu z prawej sygnatura: "J. Karmański".

Rysunek przedstawia stojący na zboczu wzgórza dom o bardzo zróżnicowanej bryle, nakryty stromym dwuspadowym dachem. Od prawej przylega doń przybudówka ze skarpą u dołu oraz schodkami. Dach ozdobiony pazdurem, po lewej wystający z połaci dachu wysoki smukły komin. Po prawej przed domem sylwetka kobiety w czerwonej bluzce. Rysunek podbarwiony akwarelą, wzgórza żółtawo-zielone, podobnie dom, z ciemniejszymi tonami brązów. Niebo pokrywają niebieskie obłoczki. Rysunek bardzo swobodny o dość szkicowym charakterze, rysowany nerwową kredką.

Obraz przedstawia rybaka łowiącego z łódki na rzece. Niemal całą powierzchnię obrazu zajmują gładkie i spokojne wody rzeki utrzymane w szarej tonacji, od jasnych szarości u góry do ciemnych u dołu. W prawym dolnym rogu łódka z siedzącym z niej rybakiem w ciemnogranatowym ubiorze i czapce, pochylonym nad zanurzonym w wodzie więcierzem. U góry brązowe pasmo brzegu z bezlistnymi cienkimi drzewami i tłumem ludzi ujętych szkicowo. Nad nimi jasnobłękitne niebo. U dołu z prawej sygnatura: "A. Siemiński".

Obraz jest kompozycją niemal abstrakcyjną z widoczną sugestią pejzażu z Wisłą. Kompozycja trzystrefowa, dołem szara, jasnobrązowe i ciemnobrązowe tony układają się ukośnie w linię brzegu, pośrodku jednolicie niebieski pas wody, powyżej piaskowa przestrzeń nieba, w lewym górnym narożniku szaroniebieska. Strefy te oddziela wąski pas purpurowej czerwieni. Obraz powstał przez wykorzystywanie istniejącej już warstwy malarskiej.