Historia Kazimierz Dolnego i Regionu

Buty ze słomy wykonane są techniką warkoczową. Poszczególne warkocze zszyte sznurkiem

Wycinanka koloru pomarańczowo ceglastego, kształt kolisty. Ze środka gwiazdy wychodzi 8 promieni, w oparciu o które utworzona jest niewielka gwiazda. Otok wycinanki stanowi 8 kół z promienistymi wycięciami a od zewnątrz z ostrymi ząbkami. Koła te w dolnej części połączone są trzema liniami załamującymi się. Wykonana z papieru glansowanego.

Naczynie klepkowe, produkcji bednarskiej wykonane z prostych klepek. Kształtem przypomina dawny typ naczynia dzbanowatego, lekko zwężającego się ku gurze. Brak dna nie pozwala dokładnie określić czy kształt był walcowaty, czy też istotnie zwężał się ku górze. Obręcze wykonano z nieokorowanych , przepołowionych gałęzi twardego i zarazem elastycznego młodego drzewa. Otwór przewiercony przy brzegu jednej z klepek, może wskazywać też, że naczynie mogło służyć do przenoszenia płynów. Mogło to być zastosowanie wtórne, w momencie gdy przestał służyć jako maselnica. Ten typ naczyń klepkowych należy do najstarszych, także ze względu na sposób mocowania klepki, przy użyciu naturalnej wici z łodygi drewnianej.

Bat wiślany to duża jednostka rzeczna o nośności 20 osób. Pełniła ona funkcję promu, który przewoził ludzi przez Wisłę z Kazimierza Dolnego do Janowca. Jednostka ta była rejestrowana o czym świadczy prostokątna metalowa tabliczka umocowana po zewnętrznej stronie lewej burty - przy dziobie. Tabliczka jest całkowicie skorodowana, stąd niemożność odczytania danych. Bat zbudowany jest z desek sosnowych o średniej grubości 3,5 cm. Jednostka jest płaskodenna. Dno zbudowano z 6 desek w miejscu najszerszym , przy rufie 4 a przy dziobie 2,5 deski zaczopowanych tu w kloc. Burty wykonano z 3 desek łączonych na zakładkę i na "pióro". Deski zachodzą zewnętrznie na siebie, co daje efekt podwójnego poszycia. Przy dnie, wzdłuż burty wzmocnione są dodatkowa drewnianą listwą. Burty zbijane są żelaznymi gwoździami. Na wyposażeniu znajdują się ławy przymocowane wzdłuż burt. Spód bata wzmocniony jest bednarką - listwą żelazną biegnącą po obu stronach wzdłuż podstawy. Część dziobowa jest ostro zakończona klockową stewą i uniesiona wysoko. Rufa jest lekko skośnie wychylona od pionu. Szczyt rufy jest ozdobnie wycięty. Rufa składa się na szerokość z dwu desek- szerokość jej wynosi 113 cm. Jednostka wewnętrznie wzmocniona jest 8 żebrami rozmieszczonymi co 94 cm. Żebra są dwu częściowe i łączone na zakładkę na całej szerokości łodzi za pomocą drewnianych kołków. Bat był napędzany za pomocą rozprzowego żagla i pychówki. Jest on klasycznym wytworem szkutnictwa wiślanego.