Kamienica Celejowska

Obraz, w zamyśle alegoryczny, przedstawia na tle charakterystycznej sylwetki kamienic Przybyłowskich z lewej, ruin majaczących w centrum na drugim planie obrazu sylwetkę mężczyzny monumentalną zajmującą prawą połowę płótna. Mężczyzna ujęty od tyłu, patrzy w stronę ruin. Koloryt zimny, dominuje barwa niebieska w rozmaitych odcieniach. Drobne akcenty brązu na kamienicach Przybyłów, mała oranżowa plama przy prawej krawędzi. Sygnowany w lewym dolnym rogu: "K. Siciński 1947-61".

Na pierwszym planie rzeka z płynącym po niej parostatkiem. Dalej ciemne wzgórze z ruinami zamku, za nim wzgórze z basztą. Od osi pionowej w prawo skupiona zabudowa miasteczka z farą, kościołem św. Anny i klasztorem reformatów. W tle drugie wzgórze. Niebo zaobłoczone. Sygnowany w dolnym lewym rogu: 'Andriolli 1880".

Rycina o wymiarach 8,3 x 10,5 cm przedstawia krużganek. Z prawej strony na podwyższeniu siedzi król w otoczeniu dworzan. W kierunku króla zdąża orszak, na którego czele kroczy Kazimierz wiodący młodą kobietę w długiej sznurowanej sukni uczesaną w warkocze. Na drugim planie gotyckie kolumny krużganka, za którymi rozpościera się widok na zamek i rzekę, po której płyną łodzie. Pod ryciną po lewej napis: "L. Potocka del", po prawej: "J. G. A. Frengelsc. Deresd." Pod spodem: "Kazimierz W. sławi Żonę swą przed Wł. Łokietkiem".

Rycina o wymiarach 8,3 x 10,5 cm przedstawia króla siedzącego z koroną na głowie, w jasnych szatach, z lewą ręką wyciągniętą, prawą opartą na poręczy tronu. Za królem zgromadzenie mężów, rycerzy, na drugim planie oddział z tarczami. W prawym rogu grupa postaci, wśród nich wysunięta postać niskiego mężczyzny (chłopca?) w kapeluszu z piórami trzymającego poduszkę z leżącym na niej mieczem i paru halabardników. Ponad królem udrapowany baldachim. Na drugim planie architektura, dwa gotyckie łuki krużganka. Pod ryciną z lewej napis: "E. X. Sulkowska del." z prawej: "C. J. Stoelgelsc. 1312". Po środku: "Kazimierz W. dający prawa Polakom".

Obraz przedstawia fragment Kazimierza. Ponad wierzchołkiem wzgórza i drzewa, w przestrzeni wyodrębnionej - horyzontalnie - przez dwuspadowy dach i - wertykalnie - budynek z kępą drzew, po stronie prawej u góry otwiera się widok na jasno oświetlone wzgórze z kościołem farnym i ruinami zamku. Ten prostokątny wycinek pejzażu charakteryzuje się pogodą barw: niebo ciepłokremowe, wzgórze błękitne, kościół białoczerwony, korony drzew w oranżu. Żywa zieleń występuje przed bliższe budynki szaroniebieskie i szaroczerwone, , z płaszczyznami zgaszonych zieleni i brązowymi krechami konarów. Ciemnobrązowy prostokąt komina, plama błękitu. Obraz malowany bez szczegółów, prostymi pociągnięciami pędzla. Nie sygnowany.

Pejzaż Kazimierza. Kompozycja spiętrzonych domów, ich zachodzących na siebie dachów i elewacji. Malowany barwnymi plamami nieregularnych płaszczyzn. Koloryt ciemny i bogaty (czerń, czerwień, zieleń, błękit, brąz). Na horyzoncie sylwetka Fary, po prawej wzgórze Trzech Krzyży. W centrum plama Rynku z dającą się odczytać studnią. Nad horyzontem kuliste żółte słońce i biało - szaro - błękitne pasmo jakby rozświetlonych obłoków. Malowany grubo, faktura chropowata, klimatem jakby nawiązywał do przedstawień dziecięcych. Sygnowany przy lewej krawędzi: "E. Nadulski".