Kamienica Celejowska

Portret w owalu, w półpostaci. Twarz człowieka w wieku dojrzałym, o wysokim czole, z falującymi włosami, w znacznej części rozjaśnionymi siwizną, z końcami ciemnymi. Pod prostym nosem czarne wąsy, z podniesionymi, zakręconymi końcami. Usta drobne, zaciśnięte, lekko zarysowany podwójny podbródek. Oczy duże z owalnie zakreślonymi brwiami. Jest w ciemnej, biało - żółtej połyskującej zbroi, na którą narzucony jest płaszcz purpurowy, z gronostajowym podbiciem. Wysoko pod szyją widoczny ciasno zapięty, mały, biały kołnierzyk, ze złotym, drobnym kamieniem pośrodku. Poniżej drugi, szeroko kołnierz barwy ostrej czerwieni ze złotym brzegiem, ułożony w formie kryzy. Na prawym ramieniu złoto - brązowe szlify. Wysoko, po lewej stronie, tuż pod ramieniem brązowy, złoto połyskujący order, w formie wydłużonej gwiazdy. Przez pierś, z prawego ramienia do biodra biegnie szarfa barwy ciemnego błękitu. Purpurowy płaszcz przytrzymuje na piersi wydłużona złota spinka, z wprawionymi w nią kamieniami barwy zielonej, z jasnymi refleksami. Tło gładkie, biało - popielate, z lewej strony jaśniejsze. Z prawej strony obrazu, tuż przy jego skraju - ciemna, pionowa zasłona. W rogach górnych daty: "1695 - 1700". W dolnych rogach: "Stanisław Leszczyński".

Rogi jelenia / 5 odrostów / nieoprawione, z czaszką. Dwie "tyki" poroży z których każda ma po pięć odrostów promieniście odchodzących od siebie.

Sztych wg. H. Pejszkowskiego przedstawia ks. Piotra Skargę. Sztych o prostokątnym kształcie, ramowany. Ramy wypełnione motywem "cegiełek. Portret w owalu. Pod portretem w dużej ramie imię : "X. Piotr Skarga". U góry, nad owalem portretu, dwie symetrycznie ułożone szarfy, silnie sfalowane, między nimi motyw roślinny z koncentrycznymi kołami. Ten sam motyw otacza owalną ramę portretową, urwany przed poziomą osią symetrii. W rogach nad portretem po dwie księgi ułożone na sobie, pod nimi widoczne wypełnione pismem karty papieru. Jedna z ksiąg na lewo jest otwarta z widocznym napisem........... Portret wielkości popiersia ukazany jest na tle złożonym z drobnych, zagęszczonych punkcików / "piaseczek" /. Twarz osoby portretowej jest twarzą człowieka w średnim wieku. Szczupła, pociągła, o wysokim, pokrytym zmarszczkami czole, dużych oczach, wydatnym u nasady złamanym, zadartym z lekka nosie, drobnych ustach. Nad ustami- płaskie, opuszczone wąsy i króciutka prosta bródka, biegnąca wąskim pasmem od ucha. Włosy bujne, uczesane do góry, ułożone w gruby lok w okolicy ucha. Ubrany w tużurek /?/ z szerokim, wysoko podchodzącym, stojącym kołnierzem. Spod kołnierza wewnętrznego, przewiązanego zawiązaną na kokardkę wstążeczką, widoczny wąski pasek kołnierzyka jasnego. Portret utrzymany w tonie delikatnej szarości, otoczenie - ciemniejsze. Pod spodem, w lewym rogu sygnatura H. Pejszkowski.

Świecznik drewniany, 10-świecowy na łańcuchach. Cztery belki osadzone na desce. Między ramionami dodatkowe połączenie. Zawieszony na czterech wiszących łańcuchach o okrągłych ogniwach. Deski i belki dekoracyjne, w kształcie litery S. W desce między ramionami belek trzy okrągłe otwory. Na zakończeniach deski i ramiona u belek ozdobne nasadki zakończone ośmioma żarówkami na belkach.