Etnografia

Kleszcze wśród narzędzi kowalskich znane są na terenie całej Polski od najdawniejszych czasów. Na wyposażeniu kuźni, w zależności od specjalizacji, znajdują się różne rodzaje kleszczy. Kleszczyk jest narzędziem powszechnym w grupie narzędzi mniejszych, służących do bardziej precyzyjnych czynności. Wykonany jest z żelaza kutego, a jego dwie części łączone są przy pomocy jednego, sklepywanego nitu. Część pracująca jest wąska w kształcie dzioba i nie posiada wewnętrznego otworu, jedynie niewielką szparę. Służy dzięki takiej konstrukcji do przytrzymywania, chwytania przedmiotów o niedużym przekroju. Uchwyty biegną równolegle i są łączone w połowie swej długości przez zgrzewanie. W końcówce każdy z dwu uchwytów jest zwężony.

Forma do pieczenia bab w kształcie donicy, bez ucha, glina wypalana. Forma szkliwiona szkliwem bezbarwnym tylko wewnątrz. Forma pęknięta na spodzie.

Forma do pieczenia bab, w kształcie donicy, bez ucha z gliny wypalanej, szkliwionej wewnątrz. Odrutowana. Dziurawa na spodzie.

Forma do pieczenia bab w formie donicy, bez ucha, z gliny wypalanej, szkliwiona szkliwem bezbarwnym wewnątrz i częściowo na krawędzi wylewu.

Czółno drążone to przykład łodzi rybacko-komunikacyjnej. Łódź wykonana została w całości z pnia topoli wg. Zbyszka Matuszaka. Charakteryzuje się ładnie uformowaną, wysmukłą sylwetką. Zarówno dziób jak i rufa są uniesione i ostro zakończone. Można powiedzieć, że jest to łódź dwuspiczasta. Rufa jest nieco wyżej uniesiona i lekko ścięta, co daje wizualny efekt tzw. tępego dziobu. Dziób wzmocniony jest od wewnątrz drewnianym klocem. Największe szerokość dłubanki przypada na jej środek. Umiejscowiona jest tu też rozpora gr. 9cm oraz zaczepy na wiosła. Przy dziobie zamocowana jest też ławka wycięta w kształcie siodła. Odległość między ławką a rozporą wynosi 62cm. Na dziobie, przy szczycie zamocowany jest żelazny, półokrągły kolec do zaczepiania kotwicy. Przy dziobie widoczny jest rozszczep w kierunku prawej burty. Dno półokrągłe bez dodatkowych zabezpieczeń. Zakupiona od ostatniego właściciela - Stanisława Gardy 1979r. Charakterystyka: Topolowa łódź jednopienna z grodzią i progiem umiejscowionymi bliżej rufy. W części dziobowej gródź wręgowa.