Muzeum Sztuki Złotniczej

Solniczki w kształcie owalnych, płytkich cebrzyków, o płaszczu obwiedzionym dwoma półwałkami. Na dłuższej osi półkoliste uszka ustawione pionowo. Naczynia wewnątrz złocone. Łyżeczki o szufelkowych czerpakach i lancetowatych uchwytach. Znaki: 1) znak imienny - inicjały ,,B B" w prostokącie -niezidentyfikowane, 2) znak próby ,,12" w prostokącie, 3) znak zapasowy bity w Królestwie Kongresowym w 1851 r.

Cukiernica w formie prostopadłościennej szkatułki, ustawiona na czterech niskich, narożnych nóżkach. Ścianki gładkie, na frontowej nałożona plakietka z przedstawieniem wazonu, dwóch ptaków i głów smoczych wśród motywów roślinnych. Wieko zamykane na zamek, płaskie, lekko wysklepione z owalną plakietką, na której w obramieniu w formie prostokąta o wklęsło ściętych narożach scenka rodzajowa z dziećmi palącymi ognisko. Pod ramką napis ,, WINTER" (zima). Znaki: 1) znak imienny - ,, Nast." w prostokącie o zaokrąglonych narożach - Ludwik Bernard Nast - czynny od ok. 1830 do 1838, potem warsztat prowadziła Joanna Nast, używa nadal sygnatury ,,Nast", 2) znak z określeniem miasta - ,,w Warszawie" w prostokącie o zaokrąglonych narożach, 3) znak warsztatowy - wąż połykający własny ogon w owalu, 4) próba ,,12" w owalu.

Oprawa skórzana. Na każdej okładzinie cztery srebrne narożniki, pośrodku medalion w owalnym obrysie, z brzegu dwie klamry. Wszystkie elementy odlewane, pokryte bogatym ornamentem wolutowym precyzyjnie cyzelowanym. Na jednej ze spon klamer grawerowane inicjały ''A.C.J.'' i data 1750. W oprawie śpiewnik pieśni religijnych wydany w Kopenhadze w 1709 r. Znaki; znak imienny- inicjały''CB'' w prostokącie- nierozpoznany

Medalion w formie odmykanej owalnej kapsułki z prostokątną zawieszką u góry. Obie strony medalionu pokryte grawerowanymi, niellowanymi przedstawieniami figuralnymi, których tożsamość ujawniają umieszczone obok nich napisy cyrylicą[ niekiedy już słabo czytelne, z licznymi skrótami]. Krawędzie obwiedzione bodiurą o motywie plecionki z zachodzących na siebie esownic. Na awersie w górnej części półpostać Matki Boskiej adorującej umieszczony po prawej stronie krucyfiks. Pod nią carski orzeł w okręgu ujętym wicią roślinną. Po niżej cztery stojące postacie świętych; po lewej św. Katarzyna z kołem i gałązką palmową ,obok niej św.Anastazja z gałązką palmową w ręku, następnie postać niezidentyfikowanego świętego w mitrze na głowie i w stroju liturgicznym wyższego duchownego obrządku wschodniego z pastorałem w ręku, obok niego postać męczennika w długiej szacie,z gałązką palmową w dłoni. Na rewersie w centrum górnej części, w otoczeniu wici roślinnej postać Chrystusa Zmartwychwstałego , adorowana przez anioła. Po prawej stronie półpostać św. Mikołaja Cudotwórcy w stroju liturgicznym prawosławnego biskupa. Poniżej scena przedstawiająca niezidentyfikowanego świętego w stroju biskupa leżącego na marach, w otoczeniu siedmiu duchownych. Po przeciwnej stronie święte Barbara i Elżbieta. Sposób przedstawienia postaci, a zwłaszcza ich szat oraz ornamentyka obramienia wykazują silne związki ze sztuką zachodnią.

Plakieta prostokątna obwiedziona szeroką bodiurą z grawerowanym ornamentem z liści akantu i kwiatów. W centrum postać Marii Magdaleny klęczącej pod krzyżem, powyżej na obłoku postać Boga Ojca i anioł z kańczugiem. Poniżej postać na obłoku z mieczem, kańczugiem i czaszką, po lewej stłoczona grupa grzeszników. U dołu, w wydzielonym, prostokatnym polu , długa inskrypcja łacińska, która informuje, że jest to wotum miasta Lubawy złożone z okazji święta w dniu 22 lipca 1698 r.

Plakietka prostokątna z grawerowanym przedstawieniem pełnej postaci św. Antoniego, trzymającego Dziecątko w lewej i lilie w prawej ręce. W dolnej części banderola z napisem; ''S- ANTONIVS DE PADWA''. Przedstawienie obwiedzione repusowanym, prostokątnym obramieniem z wieńca laurowego. Krawędz karbowana. U dołu grawerowany napis; ''ANNA DIWICKA- ANNO;DNI; 1710.