Etnografia

Doniczka wykonana z gliny kaflarskiej ,palona białą polerą. Kształtem przypomina graniastosłup ścięty o sześciu bokach. Naczynie podzielone jest na sześć pól,w którym znajduje się ornament wypukły "dzban z kwiatami ".Pola te przydzielone są jakgdyby wypukłymi kolumnami .Nad nimi zauważalne są wypukłe łuki po bokach których znajdują się wypukłe gwiazdeczki. Całe naczynie okala ornament ....przy wylewie w postaci wypukłych kwadracików Doniczka ta używana była roślin.

Warsztat tkacki ramowy,dwunicielnicowy i dwupodnóżkowy do wykonywania tkanin o szer 80cm,jednostronnych.Na wałki nałożona jest osnowa z nici lnianych,tradycyjnie przędzionych we własnym zakresie. Nicielnice zawieszone są na ramie,a ich wysokość regulują dwie dźwignie. Na warsztacie pracowało się w pozycji siedzącej - z przodu warsztatu umieszczona jest ławka wbudowana w ramy warsztatu i wsparta na podporach bocznych. Prześwit w niciach osnowy uzyskiwało się za pomocą podnóżków,ustawiając je w pozycji naprzemiennej-góra-dół. Nić wątku prowadzi między nićmi osnowy przy użyciu czółenka. Uzyskaniu zawartości tzw splotu prostego,służy lada,którą dociska się każdą wplecioną nic wątku. Lada przymocowana jest do górnej ramy warsztatu, na wys 80cm. Do nawijania powstającej tkaniny służy wałek,podobnie jak umieszczony w części tylnej-wałek z nawiniętymi nićmi osnowy. Naciąg na wałkach reguluje się za pomocą okrągłych pokręteł w kształcie koła sternika.

Kleszcze mają zastosowanie przy wszelkich pracach kowalskich,w których kowal ma do czynienia z rozgrzanym materiałem. Służą one kowalowi do wkładania materiału do paleniska,wyciągania go,A następnie do przytrzymywania go podczas obróbki młotem na kowadle. Kleszcze wykonują kowale zazwyczaj sami.Dzieli się je na kilka rodzajów w zależności od zróżnicowania morfologicznego ich szczęk.Kleszcze składają się z następujących elementów:"rękojeśći","przegubu ","szczęk".Typ kleszczy obusznych należy do najstarszych.Kleszcze obuszne używane są przy szerokim zakresie robót,szczególnie tych bardziej precyzyjnych .W tym przypadku szczęki są półokrągłe,mniejsze. Rękojeśći są lekko wygięte i na całej długości nie stykają się. Jedynie na końcu zachodzą na siebie na skutek poluzowanego nitu,który mocuje całość.

"Nastawka "wyglądem przypomina duży młotek. Cześć pracująca,odpowiednik obucha jest spłaszczona,w kształcie prostokąta o wymiarach.6x6,5cm.Na całej szerokości części pracującej występują łagodne ,półokrągłe wgłębienie ,O szer.5cm.odpowiadające przekrojowi osi wozu.Przeciwległy koniec młotka zwęża się do wym.główki 4x4cm.Widnieje w nim punktowe zagłębienie,lekko zatarte już,ślad po obróbce. Pod częścią pracującą znajduje się otwór na drewniany trzonek."Nastawki"należą do dużego zestawu narzędzi kowalskich używanych przy wykańczaniu materiału oraz przy odkuwaniu specjalnych przedmiotów. Najczęściej nastawki używa się wraz ze "spodkiem ".Obrabiany przedmiot umieszcza się na środku,a na nim w odpowiednim miejscu nastawkę, w którą uderza się młotem. Ponieważ nastawki i spodki mają wgłębienie w części pracującej,w obrabianym przedmiocie na skutek uderzenia powstaje wybrzuszenie. Nastawki mogą mieć wycięcia o różnych kształtach.

Wiertła- "bory" są to świdry do żelaza,za pomocą których kowal wykonuje otwory w płytach stalowych i w dużych przedmiotach nie dających się umieścić na kowadle. Borem posługiwać się można jedynie w wypadku ,gdy zamocuje się go na wiertarce zwanej "bormaszyną".Część pracująca tego wiertła posiada dł-8cm.i średnicę ok 2 cm.Na całej długości cześć ta posiada głębokie,spiralne wycięcia. Ku przeciwległemu końcowi narzędzie zwęża się lekko. Sam zaś koniec jest płasko sklepany na dł-2cm.Część ta służy do zamocowania w bormaszynie .Na całej powierzchni narzędzia widoczne są ślady sklepywania w postaci zgrubień.

Bory są to świdry do żelaza,przy pomocy których kowal wykonuje otwory w płytach stalowych i w dużych przedmiotach nie dających się umieścić na kowadle. Otwory zrobione przy pomocy wierteł mają te zaletę,że są precyzyjniejsze i lepiej wykonane od otworów po przebijaku. Wiertła są robione z specjalnego gatunku stali narzędziowej. Borem w pracy posługiwać się można jedynie gdy zamocuje się go w wiertarce zwanej."bormaszyną".Opisywane wiertło jest to typ współczesnego wiertła zwykłego. Część bezpośrednio pracująca jest spiralnie w głębokie rowki na dł. 2cm.Służy on do zamocowania w wiertarce.Na powierzchni narzędzia widoczne są zgrubienia, sklepywania.