Etnografia

Maszyna do szycia na żeliwowym stojaku. Stolik drewniany, główka zdobiona malowanymi ornamentami floralnymi i napisem- SINGER po obu stronach.

Sierp gładki, kuty ręcznie , niezbyt szeroki- 3,5 cm. Brzeg grzbietu lekko zagięty w celu zabezpieczenia przed skaleczeniem . Uskok i zagięcie brzegu sklepane na płasko na szer. 0,5 cm. W części płaskiej , przy nasadzie rękojeści wybity w kółku o śred. grosza- kwiat na gałązce , oraz " C ". Wyrostek sierpa mocowany w drewnianej rączce dł. 12 cm.

Biała wiklina okorowana. Technika plecionkarska, prosty splot żeberkowo-krzyżowy.

Niedokończona forma koszyka na święconkę, wykonana z białej wikliny okorowanej. Do wyplecenia ścianek okrągłego koszyka stosowano splot prosty, żeberkowo-krzyżowy. Dno koszyczka jest po brzegach wzmocnione półwarkoczem specjalnie wplecionym spiralnie w konstrukcję. Ścianki wypleciono do połowy wysokości przyszłego koszyczka, wystają z niej pręty- żebra wiklinowe na wysokość 80 cm.

Czółenko z drewna lipowego, służy do powadzenia wątku nawiniętego na szpulkę, zw. cewką. Brak w nim cewki, są dwa wydrążone płytko otwory służce do jej zamocowania. Widać ślady wielokrotnego użytkowania, mocno jest wygładzone. W powierzchni obu ruf łódeczki widoczne są rozszczepy powierzchni drewna. Przedmiot taki to nieodzowna część wyposażenia warsztatu tkackiego.

Czółenko tkackie do profesjonalnego mechanicznego warsztatu. Łódeczka jest wydrążona na przestrzał, we wnętrzu ma niekompletny zaczep na szpulę. Brak szpuli. Końce łódki są szpiczasto zakończone przez metalowe nakładki. w spodniej części są dwa kwadratowe otwory , z boku są nawiercenia po obu stronach na przestrzał w celu zamocowania czółenka na trwałe .

Szczotka , zw. popularnie na Lubelszczyźnie zgrzebłem służy tu do wyczesywania tzw. paździur , czyli zdrewniałych części łodygi lnianej z nici lnu. Ten rodzaj czesadeł - szczotek, wykonywano we własnym zakresie, wykorzystując jako część pracującą gwoździe , którymi nabijano deskę . Klocek przytwierdzony do podłużnej deski stanowiącej podstawę urządzenia. Tu drewniany klocek , dla wzmocnienia obity blachą , o wymiarach 13 x 10 cm .Klocek umieszczony jest na niewielkim podwyższeniu na wys. ok 3 cm. ponad deskę , stanowiącą podstawę czesadła. Gwoździe , którymi nabito gęsto właściwą część pracującą , są wys. ok. 4 cm. Po obu końcach deski , nieco zaokrąglonych , znajdują się dwa niewielkie otwory o śred. 2 cm. Służyły one do unieruchamiania całego narzędzia w trakcie pracy. W jednym końcu deski, do której przymocowano część pracującą - czesadło, widoczne jest uszkodzenie w postaci wykruszenia , wywołanego zbutwieniem drewna.