Etnografia

Jest to siatka do przenoszenia żywych ryb , wykonana z nici stylonowych, oka o wymiarach 1 x 1 cm. kształt prostokątny, zszywana po bokach na okrętkę, u góry zebrana w sznurek. Cerowana.

Sak składa się z rękojeści i części prowadzącej oraz siatki przyczepionej do końca kija wiklinowego-przedłużenia rękojeści. Za pomocą drutu siatka jest zszyta i napięta na pałąk wiklinowy, tworząc worek. Manewrowanie sakiem polega na napinaniu i luzowaniu worka z siatki. Odbywa się to przy pomocy drutów splecionych i przymocowanych do rękojeści i wiklinowego pałąka. Siatka wykonana jest z nici syntetycznej.

Skrzynia posażna stanowiła wyposażenie wiejskiej panny młodej. Zastępowała szafę i stawiana była w komorze lub izbie w widocznym miejscu. Skrzynia ta ma przekrój lekko trapezowaty. Ścianki frontowa i boczne zwężają się ku dołowi. Klapa - wieko skrzyni składa się z dwóch desek pionowo łączonych i obramowanych listwą. Całość łączona jest metodą ciesielską "na obłap" za pomocą drewnianych kołków. Skrzynia zamykana jest na zamek metalowy , na małą zapadkę. Otwór na klucz posiada metalowe okucie, tzw. szyldzik w kształcie trapezu. Brak klucza. Wewnątrz skrzyni, wzdłuż lewego boku znajduje się wąski schowek, głęboki na 9 cm i zamykany na klapę z deseczki. Skrzynia była bogato zdobiona malaturą, która jest już obecnie mało czytelna. Malowane były ścianki boczne i frontowa. Wieko nie było zdobione. W zdobnictwie dominował ornament roślinny wkomponowany w geometryczne pola. Ornament ścianek bocznych stanowiła czerwona krata o wym. 10 x 16 cm. z pasów szer. 3,5 cm. Płaszczyzna ściany frontowej podzielona jest na 4 pola. Dwa wąskie, boczne oraz dwa centralne. Zdobi je motyw roślinny w postaci esowatych wici, wykonanych zieloną farbą. Dno skrzyni obramowane przy podstawie listwą.

Narzędzia wykorzystywane w plecionkarstwie są bardzo proste, a ich rodzaj zależy od praktyki i pomysłowości plecionkarzy. Przykładem takiego narzędzia jest łupacz wykonany z uszkodzonego ośnika - narzędzia używanego w bednarstwie. Łupacz ten składa się z metalowego ostrza kowalskiej roboty, oraz z jednej rączki drewnianej, półokrągło toczonej. Przy pierwotnym zastosowaniu-robienia klepek- narzędzie miało dwie takie rączki ,a ostrze było łukowato wygięte. Tu łupacz służy do rozszczepiania - łupania prętów wikliny. Nadmienić należy, iż jest to narzędzie zastępcze przy wykonywaniu tej czynności. Taką nazwę i funkcję ma w plecionkarstwie drewniany słupek trójkątnie nacięty. Jest to więc przykład wtórnego zastosowania narzędzia.

Duża kotwica do bata, jednostki przewoźnej o nośności kilkudziesięciu osób. Łódź taka pełniła funkcję promu na Wiśle. Kotwica kuta z grubej sztaby żelaznej-trzon i czterech prętów stanowiących łapy. Jedna z łap wygięta bardziej. Wszystkie łapy zakończone ostrym kolcem i sklepane sercowato. Trzon zakończony półokrągło z otworem na ogniwo łańcucha. Kotwicę zarzucano przy brzegu by łódź nie dryfowała w czasie cumowania.