Etnografia

Oleodruk przedstawia Chrystusa ujętego frontalnie do pasa. Głowa otoczona świetlistą aureolą. Twarz pociągła, włosy długie opadające na ramionach. Ubrany w czerwoną szatę ,granatowy płaszcz, zarzucony na ramiona. Obiema dłońmi wskazuje na piersi, gdzie otoczone aureolą gorejące serce. Tło ciemne, gładkie.

Oleodruk przedstawia grupę "Pieta" na tle krajobrazu. Pośrodku siedząca Maria podtrzymuje półleżącego, wspartego o jej kolana, Chrystusa. Maria w czerwonej sukni z rąbkiem białej koszuli. Na głowie granatowa chusta spadająca na ramiona i plecy. Na piersiach gorejące serce z wbitymi sześcioma mieczami. Chrystus z aureolą świetlistą wokół głowy, przechylony nieco w lewo. Nagi z widocznymi ranami boku . biodra i nogi osłonięte beżową tkaniną. W tle krajobraz ze wzgórzem po prawej i złocistymi blaskami zachodzącego słońca.

Przebijaki dzielą się na przelotowe i na trzonku. Służą do robienia otworów w żelazie. Przebijaki przelotowe wyglądem przypominają dłuta. Używa się ich do nadania otworom ostatecznego kształtu przy uprzednim przebiciu otworu przy pomocy "szprynt hamera" W związku z różnym zastosowaniem, przebijaki przelotowe posiadają różne kształty. Przebijak ten wykonany jest z okrągłego prętu o tępym zakończeniu, ale nie okrągłym. Część pracująca ścięta jest na dł. 4 cm. w czworobok i nie kończy się szpiczasto. Przeciwległy koniec jest lekko rozklepany śred. ok. 2 cm. Przebijak wykonany jest ze stali narzędziowej, przy czym hartowana jest jedynie część pracująca. Miejsce w które uderza się nie jest hartowane.

Kleszcze mają zastosowanie przy wszelkich pracach kowalskich, w których kowal ma do czynienia z rozgrzanym materiałem. Służą one kowalowi do wkładania materiału do paleniska, wyciąganiu go , a następnie do przytrzymywania podczas obróbki młotem na kowadle. Kleszcze wykonują kowale zazwyczaj sami. Dzieli się je na kilka rodzajów w zależności od zróżnicowania morfologicznego ich szczęk. Kleszcze składają się z rękojeści, przegubu i szczęk. Typ kleszczy płaskich jest jednym z dwóch głównych typów tego narzędzia. Szczęki są tu smukłe, a ich końce stykają się ze sobą. Na wewnętrznej stronie szczęk kleszczy płaskich istnieją przeważnie nacięcia, pozwalające na leprze uchwycenie materiału obrabianego. Rękojeści są również proste, a całość mocuje nit żelazny, silnie sklepany.

Kleszcze mają zastosowanie przy wszelkich pracach kowalskich, w których kowal ma do czynienia z rozgrzanym materiałem. Służą one kowalowi do wkładania materiału do paleniska, wyciąganiu go, a następnie do przytrzymywania podczas obróbki młotem na kowadle. Kleszcze wykonują kowale zazwyczaj sami. Dzieli się je na kilka rodzajów w zależności od zróżnicowania morfologicznego ich szczęk. Kleszcze składają się z rękojeści, przegubu i szczęk. Typ kleszczy obusznych należy do najstarszych. Kleszcze obuszne używane są przy szerokim zakresie robót, szczególnie tych bardziej precyzyjnych. W tym przypadku szczęki są tulipanowato rozchylone, nieduże. Ich końce są ostro zakończone, a końcówki prostopadle przygięte na długości kilku milimetrów. W tym miejscu stykają się ze sobą. Ze względu na takie wykończenie szczęk, kleszcze te mogły służyć do przytrzymywania drobnych elementów, bądź do badania chorych miejsc na końskim kopycie. Rękojeści są proste i ku końcowi schodzą się lekko. Całość mocuje żelazny nit.

Bory są to świdry do żelaza, przy pomocy których kowal wykonuje otwory w płytach stalowych i w dużych przedmiotach nie dających się umieścić na kowadle. Otwory zrobione przy pomocy wierteł mają te zaletę, że są precyzyjniejsze i lepiej wykonane od otworów po przebijaku. Wiertła są robione ze specjalnego gatunku stali narzędziowej. Borem w pracy posługiwać się można jedynie w wypadku, gdy zamocuje się go w wiertarce zw. "bormaszyną". Opisywane wiertło, jest to typ współczesnego wiertła zwykłego. Część bezpośrednio pracująca jest spiralnie nacięta na dł. 7 cm. Nacięcia są głębokie i szerokie - 1cm. Średnica części pracującej wynosi 2cm. zaś mocującej 1cm. Przeciwległy koniec mocujący jest ponadto lekko rozklepany. Posiada ślad w postaci dookolnego prążka po zamocowaniu w wiertarce.