Muzeum Sztuki Złotniczej

Stopa płaska o wykroju wieloliścia. Na jej płaszczu grawerowane herby; 1]-Lis lub Kościesza[odm].2]- Dołęga[odm]. z literami '' A.L./D.B.'' ,3 ,]-niezidentyfikowany herb zbliżony do Lubowli lub Vliny , lecz dodatkowo półksiężyc i gwiazdy, przy nim litery;''M.F./I.V.D./A.C./P.F.'' Tuleja stopy wysoka, graniasta, pokryta grawerowanymi, uproszczonymi, stylizowanymi motywami roślinno- geometrycznymi. Trzon pacyfikału w przekroju kwadratowy, wydzielony od dołu i góry kwadratowymi talerzykami. Nodus uformowany z sześciu masywnych pukli, spłaszczony . Krzyż o ramionach zakończonych trójlistnie , na nich , w okrągłych medalionach sztancowane plakietki z symbolami czterech ewangelistów . Puszka na relikwie zasklepiona blaszką w formie krzyża równoramiennego. Na drugiej stronie mała pasyjka .Znaki; austriacki znak kontrybucyjny z lat 1806-1807 słabo czytelny

Talerz okrągły, o szerokim, płaskim kołnierzu, gładki, bez dekoracji ornamentalnej. Brzegi obwiedzione szeroką taśmą. Znaki: 1) znak imienny - "BLAU" - sygnatura jednego ze złotników z rodziny Blau, czynnych w Poznaniu przez całą 1 poł. XIX w., 2) znak miejski Poznania z lat 40-stych - dwa skrzyżowane klucze pod koroną w kartuszowym polu, 3) znak probierza - litera "A" w trójkącie.

Patera o korpusie owalnym, gładkim, wspartym na czterech nóżkach ozdobionych motywem muszli i wolut. Ucha w formie masywnych wolut z mięsistymi liśćmi akantu, umieszczone na dłuższej osi. Brzeg obwiedziony taśmą z motywem palmetek. Znaki: 1) znak imienny - "RADECKI" w prostokącie - Jan Radecki czynny w latach 1815-1837, 2) litera "R" w prostokącie, 3) znak miejski Poznania - dwa skrzyżowane klucze pod koroną z datą 1832.

Stopa o wykroju ośmioliścia, na wysokim , ażurowym cokoliku, ze skośną , szeroką kryzą. Płaszcz stopy i wysoka tuleja podzielone''sznureczkiem'' na osiem pól, każde z nich ozdobione odlewaną aplikacją z ornamentem groteskowym. Krzyż o ramionach zakończonych trójlistnie, na nich wizerunki czterech ewangelistów na groszkowanym tle , w otoczeniu uskrzydlonych główek aniołków . Pasyjka z brązu złoconego, nad nią gołębica promienista. Na drugiej stronie, na skrzyżowaniu ramion, puszka na relikwie zaopatrzona w prostokątne drzwiczki z owalnym okienkiem. Krawędż całego krzyża obwiedziona wąskim paskiem ażurowego ornamentu odlewanego, ułożonego w płaszczyznie krzyża. Znaków probierczych brak.

Solniczka w kształcie płytkich miseczek o puklowanych brzuścach i silnie wywiniętych brzegach ozdobionych fryzem palmetowym. Każda z nich wspiera się na skrzydłach i wygiętej szyi pełnoplastycznej figurki łabędzia posadowionego na płaskiej tafli trójbocznej podstawy o wklęsłych bokach obramionych fryzem palmetowym. Podstawa ustawiona na trzech nóżkach w kształcie spłaszczonych kulek. Znaki: 1) znak imienny - "Śliwieński" w prostokącie - złotnik czynny w Radomiu w 2 ćw. XIX w., 2) znak z określeniem miejsca - "w Radomiu" w prostokącie, 3) znak próby "12" w prostokącie.

Stopa owalna z płaską, wąską kryzą. Na kopulastym płaszczu, podzielonym na cztery pola, repusowane sceny: Chrystus upadający pod krzyżem, Ukrzyżowanie, Zmartwychwstanie, Chrystus na majestacie. Tuleja ozdobiona grawerowanym ornamentem okuciowym. Nodus wazonowy, ośmioboczny. Zakończenia ramion krzyża trójlistne, na nich nakładane odlewane uskrzydlone główki aniołków, na zakończeniu dolnego ramienia - czaszka z piszczelami. Pasyjka odlewana. Na odwrotnej stronie, na skrzyżowaniu ramion owalne okienko puszki na relikwie. Znaki; 1] znak imienny- inicjały ''S.Ó.'' w owalu- Siegfried Órnster [1691-1735],2] cecha miejska Gdańska- dwa krzyże pod koroną- używane w latach 1689-1699