Etnografia

Iglica służyła do reperacji sieci rybackich. Przedmiot ten ma formę płaskiej deseczki z 1 cm wycięciem w jednym końcu ( nadającym mu widlasty kształt), przeciwległy koniec zakończony jest ostro. W ok. 1/3 długości przy ostrym końcu znajduje się ok. 6 cm wycięcie, stanowiące ucho iglicy z igłą wewnątrz.

Przedmiot wykorzystywany przy połowie ryb. Składa się z trzech obręczy wiklinowych z przymocowaną do nich siatką w taki sposób, że ryba po wejściu do środka nie mogła wypłynąć.

Fartuch uszyty został z dwóch rodzajów tkaniny; w wąskie różowo-czarne paseczki oraz w kratkę w kolorze biało-szaro-niebieską. W wąski pasek wszyty jest właściwy fartuch złożony z trzech części. Brzegi fartucha obszyto kraciastą lamówką. W partii dolnej fartucha takaż lamówka naszyta jest jako dodatkowa ozdoba. Na fartuchu z boku / strona prawa / naszyta jest prostokątna kieszeń- wycięta na jednym narożu łukowato. Kieszeń uszyta została z materiału z jakiego uszyto fartuch, dodatkowo jest ona obszyta kraciastą lamówką. Po bokach paska doszyto cienkie troczki do zawiązywania fartucha.

Niciak wykonano w formie ażurowej kratki z dwóch warstw; głównej, tworzącej zasadniczy wzór-kratkę o grubych oczkach oraz drugiej, wypełniającej owe oczka delikatnymi nitkami tworzącymi w środku oczek krzyżyki. Brzeg serwety obramia szydełkowej roboty rodzaj bordiury- ukośne kratki. Serwetę zdobią dodatkowo frędzle wplecione w pas bordiury- przymocowane do niej. Serweta prawdopodobnie była nieco większa- w chwili obecnej widać,że zszyta jest z dwóch prostokątnych kawałków.

Wiklina pleciona, wzmocniona prętami grubszymi na dnie , wykonanie techniką żeberkowo-krzyżową.

Koszyk o wykroju prostokątnym, prostokątnej podstawie wzmocnionej prętami wikliny. Formą w całości zbliżony jest do prostopadłościanu. Brzegi dna w przejściu w ścianki koszyka zaznaczono zgrubieniem. Brzeg górny koszyka wzmocniony splecioną, a raczej skręconą obramówką. Koszyk ma podkowiaste kabłąki ( uszy) przymocowane doń za pomocą metalowych pętelek. Koszyk został wykonany techniką żeberkowo- krzyżową.

Prawidło zachowało się tylko w części tzn. przetrwała tylko jego przednia strona- tworząca podstawę stopy wraz z jej częścią przednią, która w partii nosa przyszłego buta ma łagodne zaokrąglenie. Od strony przeciwnej jest ukośnie ścięta u nasady. Część tylna prawidła nie zachowała się- zobaczyć można, że prawidło zepsuło się ponieważ są ślady odłupania pięty, jego części spina stalowy pręcik- pozostałości takiego elementu są w tym przedmiocie.