Etnografia

Prawidło wykonane jest z dwóch zasadniczych części- jednej, w całości tworzącej podstawę stopy wraz z jej częścią przednią- jest ona w partii nosa przyszłego buta nieco wydłużona. Od strony przeciwnej zaś ukośnie ścięta u nasady; drugiej, stanowiącej piętę i kostki stopy, która łagodnie jest zaokrąglona w części tylnej oraz podobnie jak przód skośnie ścięta ze strony przeciwnej. Tylna część prawidła połączona jest z frontową za pomocą zaokrąglonego elementu, ma ona od góry nałożoną blaszkę z otworem. Po obu stronach prowidła , w jego partii dolnej, znajdują się ukośnie wywiercone otwory.

Lampa składa się z dwóch cylindrycznych pojemników; dolny z wyprowadzoną na zewnątrz rurką z otworem- ujściem na płomień, górny - tworzący rodzaj przykrywki- nieco szerszy od dolnego- z uwydatnionym brzegiem partii górnej. Ma powierzchni pojemnika górnego umieszczono łukowaty element z mocowanym do niego pionowym elementem będącym śruba dociskową lampki. Śruba jest zakończona od góry oczkiem, przechodzi ona przez wąski pasek z metalu nałożony od góry na lampkę, a właściwie na górny pojemnik do którego jest przymocowana ; za oczko śruby dociskowej zaczepione jest ogniwko łańcucha, do niego zaś zaczepiono esowaty hak, który służył do zawieszenia lampki.

Powłoka kształtem przypomina kwadrat, jest biała, zapinana na guziczki od strony spodniej. Obszyto ją naokoło wykonaną fabrycznie piękną koronką- haftem, przez co powłoka staje się przedmiotem eleganckim i pięknym.

Tara składa się z prostokątnej ( prostokąt ":stojący") blachy ocynkowanej o lekko zaokrąglonych górnych rogach, ujętej w drewnianą ramę , której boczne listwy są nieco dłuższe, stanowiąc rodzaj "nóżek". Rama przymocowana jest do blachy gwoździami. Blacha na powierzchni ok. 4/5 posiada wytłoczone równolegle biegnące poziome karby. Górna część blachy jest gładka i ma centralnie wytłoczony napis "ARKONA". Na odwrocie w górnej części znajdują się dwa przynitowane do blachy zaczepy, które służą do zabezpieczenia tary o brzeg balii. Jeden z zaczepów jest odłamany.

Stawnica wykonana jest z klepek drewnianych, okolonych dwiema obręczami metalowymi. W dnie ma otwór służący do spuszczania wody ( brak czopa). Stoi na trzech drewnianych nogach. Przedmiot służył do namaczania bielizny przed praniem zasadniczym.

Przedmiot ten jest przykładem bardzo ciekawej konstrukcji- zbudowana z czterech desek o ściętych obu końcach rufa i dziób tak samo zakończone ścięciem. Nie spotykana w naszym rejonie. Na dno użyto dwóch szerokich desek, burty zaś wykonane są- każda z jednej deski. Dziób i rufa ścięte na płasko( zakończone w formie trapezu). Wewnątrz umocowano trzy na trzy wręgi z naturalnie ukształtowanych przez naturę, wzmocnionych w przedłużeniu jedną kantówką. Dno i burty uszczelniono stalowymi prętami, które przybito do łodzi gwoździami. Na dnie widoczne ślady smołowania. W jednym miejscu dno załatano prostokątną łatą z blachy położonej na papę. Łatę przybito z dwóch stron gęsto gwoździami. W 1/3 długości jednostki pływającej dwie wykonane są z prostych desek, umieszczone są bardzo blisko siebie- grodzie. Na burtach łodzi widać ślady malowania na czerwono w celu zabezpieczenia. Z boku na zewnątrz burty przybija prostokątna blacha, na papie, pomalowana na niebiesko i z namalowanymi na tym tle dużymi literami, białą farbą - "SE".