Etnografia

Kotwica duża z żelaza kutego, kowalskiej roboty, bez spawów. Od góry jest pętla do mocowania łańcucha. Regularnie rozmieszczone cztery ramiona, każde zakończone ładną sercowatą formą. Obiekt pomalowany na czarno, zabezpieczony przed korozją.

Motownica służyła do zwijania przędzy w motki. Drewniana konstrukcja ramiakowa, wyższy ramiak z dwiema szpulami, każda z nich to drewniane koła połączone ze sobą za pomocą sześciu gładkich kijków, z regulacja nawijania nici, połączony z niższym zaopatrzonym w kołowrotek z korbką. Wełna w tej części była nawijana na tę z dwiema szpulami.

Kultywator to narzędzie rolnicze służące do rekultywacji gleby. Wykonane jest z długiego, poziomego elementu zakończonego z jednej strony żelaznym uchwytem z ząbkami , hakiem w kształcie litery S. Z drugiej zaś strony połączony jest z trapezową formą wzmocnioną i obciążoną dodatkowo na ramionach bocznych żelaznymi płaskownikami, w partii podstawy trapezu dwoma klockami z klamrami. Pomiędzy nici , na zakończeniu głównego elementu konstrukcji narzędzia przymocowano śrubę - od dołu- element pracujący- stalowy pręt sklepany na płasko w formie rozgiętej litery C.

Młynek ten to " tatarczak " o osi pionowej ( wrzeciono poruszające kamień " biegun " osadzone jest pionowo ). Części maszyny; 1. Stojak, stół- podstawa, na której leżą kamienie mielące i przymocowane są ; mechanizm napędu kamieni, regulator odległości kamieni i regulator pracy rafek. 2. Rękaw- przyczepiony od spodu do blatu, odprowadza kaszę do rafki. 3. Część zasywa- służy do podawania ziarna na kamienie i składa się z; - kosza zasypowego -korytka -dostarcza ziarno do kamieni - sztalugi- rama do osadzania korytka i kosza zasypowego 4. Część mieląca -kamienie- biegun i leżak - balia- drewniane pudło w którym pracują kamienie 5. Mechanizm napędowy - wałek napędowy - wrzeciona - przekładnia z kołami zębatymi - dwie korby 6. Rafka7. Skrzynia na obrobione ziarno. Napisy na kołnierzu korytka- nieczytelne nazwisko, N 26, nieczytelny; na dnie skrzyni na obrobione ziarno ( od spodu ); " w maju 1926 r."

Międlica o pojedynczym mieczu, bez stojaka . Brak też kółka, na którym obracał się miecz. Dł. miecza bez rączki wynosi 96 cm. Urządzenie to nosi ślady długotrwałego użytkowania, jest w pewnym stopniu uszkodzone, ale zachowało zdolność właściwych mu funkcji, tj. możliwość zmiękczania lnu po ewentualnej rekonstrukcji stojaka i drobnych wzmocnienia miecza.

Kobyłka rymarska składa się z dwóch części: pomocniczej, tj. ławy, na której się siedzi okrakiem, oraz części zasadniczej , tj. ściskacza przytwierdzonego do jednego z końców ławy. Ściskacz składa się z dwóch części , deski i śruby. Deska pełniąca rolę ściskacza, wpuszczona jest na tzw. jaskółczy ogon w ławkę kobylicy i dodatkowo zaczopowana drewnianym klinem. Wystająca ponad ławkę część deski jest przepołowiona wzdłuż i skręcona śrubą, która jednocześnie służy do regulacji nacisku. Skórę do produkcji pasów umieszczano między dwoma połówkami deski ściskacza. Po dokręceniu śrubą , poddawana obróbce skóra była unieruchomiona. Przy czym jedna z połówek deski ściskacza jest całkowicie odcięta od deski głównej i przytwierdzona i przytwierdzona do niej przy pomocy 2 zawiasów skórzanych. Oba zawiasy - rzemienie przymocowane są za pomocą gwoździ i podkładki. Ława kobyłka stoi 4 kołkowych nogach. W ściskaczu tkwi fragment pasa skórzanego.